Week 26: Op de helft!

Week 26! Precies op de helft! Een week die vooral in het teken stond van ons dorpsfeest, de Hellehondsdagen. Vorige week waren we heel druk met de allerlaatste voorbereidingen en afgelopen weekend was het zover! Een geweldig mooi weekend gehad, maar het druppelen kwam er daardoor even niet van. Gelukkig had ik nog wat goede daden uitgevoerd, waarover ik nog kan bloggen. Bij deze…

Goede daad nummer 18
Vorige week zondag begon kalender technisch gezien de zomer. En omdat de zomer vorige week nog heeeeeel ver te zoeken was, besloot ik om mensen alvast een beetje zomer te bezorgen.

zomer

Natuurlijk durf ik dat weer niet in m’n eentje en trommelde (vriendin) Marjanne, (zus) Audrey en (neefje) Siem op die fungeerden als undercover cameraploeg. Ik zette de zomer voor de deur, belde aan, rende weg… Iemand deed de deur open, zag het bloemetje, keek wat verveeld om haar heen, haalde haar schouders op en deed de deur weer dicht. Tssss… Oja, ze griste het bloemetje nog wel mee!
Haha, typisch weer zo’n gevalletje waarbij de gever er meer plezier van had dan de ontvanger. Het tweede bloemetje zetten we bij een bejaardenwoning voor de deur en daar hebben we de reactie maar niet afgewacht. Om teleurstellingen te voorkomen…   ;-)
Ondertussen liep Siem de hele tijd al achter me aan: ‘Ooohh ooooohhhh!’. Hij vond dat wiebelbloempje prachtig. En ineens realiseerde ik me dat als ik iémand blij kon maken met dat derde en laatste bloemetje, dat Siem dat was! En daarmee werd deze daad uiteindelijk toch nog een goede daad…

Goede daad nummer 19
Ik ben helemaal niet attent. Maar dan ook echt helemaal niet! Ik kan op een verjaardag komen en meteen op de taart duiken zonder dat ik het jarige jetje gefeliciteerd heb. Ik denk niet aan ziekenhuisbezoekjes van vrienden of familie, ik denk niet aan hun kinderen als ze af moeten zwemmen of hun communie moeten doen. Ik vergeet sterfdagen en trouwdagen. Ik kom in mijn telefoon regelmatig berichtjes tegen van een week geleden waar ik nog niet op gereageerd heb. Ja, ik ben echt verschrikkelijk!
Als ik na weer eens een bezoekje aan een gynaecoloog een berichtje van iemand krijg: ’Hoe ging het?’ dan voelt dat bijna ongemakkelijk… En als we na een miskraam een kaartje ontvangen met: ‘We denken aan jullie’ dan staat het schaamrood me op de kaken.
En dan neem ik me maar weer eens voor om ook wat vaker een kaartje te sturen. En omdat ik weet dat dat stúren al een hele challenge gaat worden, heb ik van het kaartjes kópen maar alvast een goede daad gemaakt. Ik kocht de kaartjes namelijk in de Unicef winkel, waarmee ik automatisch het werk van Unicef ondersteun. De kaartjes liggen trouwens nog alle tien onaangeroerd in de la… Dat dan weer wel…   :-/

Goede daad nummer 20
Een week of twee geleden zag ik een berichtje voorbij komen op Facebook dat mijn aandacht trok. Het was afkomstig van Jeanet Berkhof, een oud collega van Welbions. Zij gaat dit jaar een enorme uitdaging aan! Samen met een aantal andere mensen gaat zij meedoen aan de Muskathlon 2016 in Bulgarije. Een combinatie van de halve marathon lopen en 120 kilometer fietsen. Stoer! Zij gaan hiermee geld inzamelen voor de organisatie A21, die zich verzet tegen mensenhandel en seksslavernij. Haar streven is om hiervoor € 10.000,- te genereren. Ik heb haar gesponsord! Je kunt haar volgen op www.muskathlon.com.

Goede daad nummer 21
Net als veel andere dorpen heeft ook ons dorp zijn eigen dorpsblaadje, ’t Luutke in dit geval. Nog niet zo lang geleden had ik mijn eigen foto-rubriekje ‘Kiek es’ in dat blaadje. Al een hele tijd heeft ons dorpsblaadje echter moeite om de financiële eindjes aan elkaar te knopen. Om deze reden werden de ‘Vrienden van ’t Luutke’ in het leven geroepen. Voor een jaarlijkse bijdrage, waarvan je de hoogte zelf kunt bepalen, word je Vriend van ’t Luutke. Ik werd afgelopen weekend één van deze vriendjes. Wie volgt?!

Comments are closed.