Week 23: Een giga donatie!

Helpende communicantjes
Het is al weer twee maanden geleden dat ik zenuwachtig was, omdat ik op mijn eigen vroegere basisschool aan de kinderen van groep 4 iets mocht gaan vertellen over het goede doel dat gekoppeld is aan mijn challenge. Het is ook twee maanden geleden dat ik er achter kwam dat die zenuwen nergens voor nodig waren. De kinderen hingen aan mijn lippen, ik zag hoe ze onder de indruk raakten van mijn verhaal en de foto’s van Ethiopië. Ze wilden alles weten over de manier van leven daar. Is er wel speelgoed, hebben ze wel een badkamer en genoeg te eten?

Toen ik vertelde dat zij me konden helpen met het inzamelen van geld, zodat we er daarmee samen voor kunnen zorgen dat Genzab naar school kan, werden er door de communicantjes meteen plannetjes gesmeed. Auto’s wassen, mama helpen in huis, cupcakes verkopen, maar ook hun eigen gekregen communie-centjes zouden ze met Genzab delen… De mooiste ideeën kwamen voorbij!
Vanmorgen was er een terugkomviering voor de communicantjes en ik was er natuurlijk bij. Aan het einde van de mis werd bekend gemaakt hoeveel geld alle gulle giften en inspanningen van de kinderen opgeleverd heeft. Ennnn… En al die kleine toppertjes hebben samen maar liefst € 539,54 (!!!!!) bij elkaar gebracht!!!

cheque communie

GE-WEL-DIG jongens!! Hiervan kan Genzab bijna drie jaar naar school!!! Ik heb meteen John en Anita van Stichting Kebebush een berichtje gestuurd met dit fantastische nieuws. Namens hen en mijzelf… DANKJULLIEWEL!! Wij zijn apetrots!

De klaproos kwekerij
Ooit had ik een discussie met mijn moeder. Die vond dat ik de klaproos in onze voortuin weg moest halen, want dat was onkruid vond ze. Ik heb geen idee of er een definitie bestaat voor het woord onkruid, maar ook al zou het onkruid zijn dan is het in mijn geval heel erg gewild onkruid. Sterker nog, van alle planten in onze tuin vind ik die uit de kluiten gewassen klaproos het allermooiste. Ik verheug me ieder voorjaar op het moment dat die allereerste knop weer open knapt!

klaproos

Steeds als ik van mijn werk naar huis rijd vraag ik me dan af: ‘Zal ie al…?’ Het liefst zou ik dan één van zijn veelbelovende knoppen opensnijden om alvast even te spieken. Vorig jaar op het moment dat die klaproos op z’n allermooist stond te zijn, kwamen mijn schoonmoeder Marja en Gerrit bij ons koffie drinken. Gerrit vroeg of hij de klaproos uit de tuin mocht halen. Ik dacht even dat ik die hele onkruid-discussie nog een keer moest gaan voeren, maar dat was het niet… Ze vonden hem net zo mooi als ik! En ze dachten dat hij in hun tuintje in Denekamp ook niet zou misstaan. Dat vond ik een slecht idee… Get your hands off mijn klaproos!
Afgelopen week wilde ik als goede daad dezelfde klaprozen voor Marja gaan kopen, maar na twee tuincentra had ik ze nog niet gevonden. Wel vond ik zaadjes en dus begon ik m’n eigen kwekerijtje!

klaproos kweek

Binnenkort zal Marja zich dus ook regelmatig even afvragen: ‘Zal ie al…?’
Eén van de goede eigenschappen van zo’n klaproos is trouwens dat hij maar hele korte tijd bloeit. Huh?!?? Ja, want dat is ieder jaar weer veel te kort om er genoeg van te krijgen…   ;-)
Om een lang verhaal kort te maken: Goede daad nummer 17 completed!

Unicef mokken
En dan nu wordt het hoog tijd dat ik zoals afgesproken de Unicef mokken ga weggeven. Ik heb alle likes en reacties op het betreffende Facebook en blogberichtje verzameld en hieruit een winnaar getrokken.
Nou werd er onder dat blogberichtje vooral gereageerd op de brief die ik van Mark Rutte ontving, dus ik weet niet eens of de winnaar zich er wel van bewust is dat ze mee deed in de loting van de mokken, haha! Maar Marjanne Linderman… Gefeliciteerd! Ik weet niet of je dit leest, maar ik zoek van de week wel even contact met je!

unicef

Payday
Door die enorme donatie van alle communicantjes schiet de opbrengst ineens omhoog, ver over de magische grens van duizend euro! Om precies te zijn…

€ 1.229,- !!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *