Twee klassen vol enthousiasme!

Vandaag was het zover! Ik mocht de kinderen van groep 4 van de basisschool in mijn dorp gaan vertellen over het goede doel. Zij doen dit jaar namelijk de communie en dan is het hier de gewoonte dat de kinderen een spaarpotje mee naar huis krijgen om daarmee geld in te zamelen voor een goed doel. Zo geven ze heel concreet invulling aan het principe van ‘eerlijk delen’. En dit jaar is het goede doel de kleine Genzab in Ethiopië!

Al een paar weken keek ik hier best wel naar uit. Ik vond het wel spannend, maar vooral leuk! Tot gisteravond… De stress sloeg toe. Hoe slim zijn kinderen van 7 en 8 jaar? Gaan die me niet helemaal vast lullen? Buhhh… Wat heb ik me nou weer op de hals gehaald joh!
Flink zenuwachtig kom ik samen met Ellen Huttenhuis de klas binnen. De eerste vragen worden meteen al op me afgevuurd. Wie ben jij? Wat kom je doen? Ken jij mijn moeder ook? En mijn vader dan? Mag ik ze de groeten van jou doen? Ik probeer iedereen te voorzien van de antwoorden waar ze naar op zoek zijn en eigenlijk is dan alle stress al weg. Dit wordt leuk!

Dan begin ik mijn verhaaltje over onze reis door Ethiopië. De kinderen zijn behoorlijk onder de indruk van de armoede daar. Van de kapotte kleren die de kinderen aan hebben op de foto’s. Van de hutjes waarin ze wonen en van de wilde dieren die er leven.
Als ik ze vertel dat er in de meeste hutjes geen badkamer of wc is, en de mensen dan gewoon buiten moeten plassen en poepen zie ik een meisje haar wenkbrauwen optrekken. Als we al lang weer bij een ander onderwerp zijn steekt ze haar vinger op. ‘Ik wil nog even iets weten over dat poepen’ zegt ze. ‘Hoe deden jullie dat zelf eigenlijk toen je daar was?’ Whaha, euhm… Iemand anders nog een vraag?   ;-)

Nadat ik ze heel veel foto’s heb laten zien van onze vakantie, vertel ik ze over Huis Kebebush en over Genzab. Dat Genzab heel graag haar school af wil maken, maar dat dat heel veel geld kost en dat ik hoop dat ze me willen helpen met het inzamelen van geld. Ik stel voor dat ze bijvoorbeeld een klein beetje van het geld dat ze op hun communie krijgen, gaan delen met Genzab. Ik zie ze verbaasd kijken: ‘Hallo! Meen je dat nou?’ Ze moeten duidelijk nog even wennen aan die gedachte… Da’s natuurlijk ook een stom voorstel als je net van plan was om een nieuwe laptop te kopen!   ;-)

Gelukkig heb ik nog een troef achter de hand. Ik daag de kinderen uit tot een mini challenge. Een soort heitje voor een karweitje. En dat plan zien ze duidelijk wél zitten! De ideeën vliegen door de klas! Superleuk hoe de hele klas ineens barst van enthousiasme! Ze gaan mama helpen de was opvouwen, rondjes rennen, auto’s wassen, de vaatwasser uitpakken, met de hond wandelen. Eén jongetje wil een beker die hij gewonnen heeft op de voetbal verkopen en een groepje meisjes wil langs de deuren om kleine klusjes te gaan doen! Gaaf hoe ze dit oppakken! Het raakt me echt!
Een jongetje zegt dat hij nog even kijkt of hij van het weekend misschien samen met zijn vader even door de wasstraat kan met de auto. Haha slimmerik!

Er is een hele grote kaart met een foto van alle communicantjes waar iedereen iets liefs op schrijft voor Genzab. Deze foto nemen John en Anita volgende week mee als ze de kinderen in huis Kebebush gaan bezoeken. Heel gaaf!
Als de presentatie klaar is, iedereen iets op de kaart geschreven heeft en ik door de klas loop om naar huis te gaan, pakt een verlegen meisje me bij de mouw. Ze wil nog iets vragen. ‘Ik doe eigenlijk geen communie, maar ik wil wel heel graag dat meisje helpen, mag dat?’ Ik smelt…

Wat een toppers die kinderen van groep 4 en van de combinatieklas groep 4 / 6!! Ik ben nu al trots op ze!
Jongens en meisjes, zet hem op hè!!

communie

communie2

communie3

Comments are closed.