Penn’kaamp versus Riekeman

Druppel 9: Volg een creatieve workshop
Hier had ik zin in! En nog steeds! Er zitten allemaal kleine en grote ideeën in mijn hoofd. Ik heb besloten om dat woord ‘workshop’ heel breed te zien, maar dan ook echt heeeuulll breed hè. Zo breed dat ik al mijn creatieve acties waar Stef zich aan irriteert hieronder kan scharen. Vonk wel slim bedacht! Nou moet je dat creatieve ook weer heel breed zien hoor, je kunt dat ook lezen als impulsief, dom of ondoordacht. Sommige dingen hebben zelfs in de verste verte niks meer met creativiteit te maken. Maar ja, zo heb ik die negende druppel nou eenmaal genoemd, dus ik zit vast aan die term… Maar we gaan het gewoon zoeken in de breedte   ;-)

Het grootste project heb ik bewust verzwegen in mijn vorige blog. Dat komt omdat daarover de meningen bij ons ‘intern’ nogal verdeeld zijn… Maar nu ik besloten heb dat dit project eigenlijk een onmeunig breed bekeken workshop is, tja dan is zwijgen ook niet meer echt nodig leek me. We doen het immers allemaal voor Genzab en wat kan daar nou verkeerd aan zijn… Haha!
En als ik ga fluisteren dan hoort Stef het toch niet. Pssssttt, ik wil namelijk de woonkamer anders. Mja, wat dat betreft ben ik soms net een vrouw… Er is namelijk iets met onze bank wat maakt dat ik óf in de keuken zit, óf in bed lig. Onze bank is namelijk een bank waar je vooral naar moet kijken. Zitten zou eventueel ook nog kunnen, als het écht moet.
Ik hoor jullie denken dat een bank daar toch ook voor bedoeld is en er zullen ook best wel mensen zijn die graag op een bank zitten. Ik denk dezelfde mensen die mij op Facebook steeds weer pijnlijk onder m’n neusje wrijven hoever ze nu weer gerend hebben, in wat voor een fantastische tijden, of wat voor een super verantwoord maaltje ze naar binnen hebben gewerkt. Maar ik ben meer van het soort dat met chips, negerzoenen, cola en een dekentje op de bank Utopia wil kijken. Nee klopt, dat zet ik niet op Facebook. Stel je voor dat iedereen weet hoe mijn saaie rotleven eruit ziet… Foto’s van een duik in de Dinkel doen het toch beter…   ;-)

Oh, dit brengt me meteen op een idee voor een nieuwe blog. Ik ga een keer zo’n saaie (lees: standaard) dag van me beschrijven en kijken of er dan net als met de nieuwjaarsduik ook 365 bezoekers op de website komen. Een soort van wetenschappelijk onderzoekje dat je met een beetje goede wil best een creatieve workshop kunt noemen.

Maar ik dwaal af, even terug naar de bank…
Daar kan je dus niet op liggen. Of dat kan wel, en ik doe het ook wel af en toe, ongeveer 27 keer per jaar. Meer vrije dagen heb ik namelijk niet om te herstellen na afloop. Dat liggen kan namelijk om precies te zijn op één manier, een soort van ingewikkelde stabiele zijligging waarbij je hoofd in een haakse hoek op je romp staat. En mijn knieën moeten in een dusdanig apart bochtje gedraaid worden dat dat niet gaat met een standaard kniegewricht. Dan heb ik nog zo’n arm die euhm… Naja, dat met die arm lukt ook allemaal niet. Laat staan dat ik nog bij de chips kan als ik dan eindelijk lig! Kortom, ik wil een nieuwe bank. Nee, ik móet een nieuwe bank.

Ik weet dat dit soort dingen gevoelig liggen bij Stef en dus zei ik maar dat ik workshops ging euhm… Doen.
Oh, en wat ga je doen dan?
Om te beginnen ga ik een nieuwe bank euhm… Doen.
WATTE?!! Nieuwe bank??!! Die van ons is nog maar zeven jaar oud en nog als nieuw! Niks nie nieuwe bank nie!

Mja shit! Ik wist dat dit ging komen en hij heeft een punt… Ik zit maar 27 keer per jaar op dat kreng en dus is er op de hele bank geen vlekje, scheurtje of krasje te vinden. Maar om nou een hond aan te schaffen die mijn bank kan gaan slopen zodat ik een nieuwe mag, dat lijkt me ook wel een vrij rigoureuze aanpak… Zo’n hond gaat tegenwoordig namelijk toch ook al gauw een jaar of 15 mee. Ik heb er ook nog even aan gedacht om Siem een weekendje te laten ‘logeren’. Die zit namelijk in zijn ‘taart’ periode en ik ken wel een paar soorten taart waar je hele nuttige dingen mee zou kunnen doen… En dan mag Rinse ook komen, die kwijlt nog zo lekker, zeker als je ‘m een beetje schudt. Of ik bel mijn nicht Rianne. Die leerde ons vroeger, toen zij aan het puberen was en Auw en ik nog onschuldige kleine meisjes waren, hoe we vla vanaf een lepel konden lanceren, hoog tegen de muren thuis. Voordat we naar huis gingen riep ze ons altijd nog even na dat chocoladevla het beste effect had.
Naja, als je maar in de breedte zoekt zijn er eigenlijk overal wel oplossingen voor te vinden. Met name voor de problemen van een ander, die heb ik altijd zo opgelost. Maar bij de oplossingen voor mijn eigenste probleempje, de ik-wil-een-nieuwe-bank-kwestie, gaat dan toch mijn geweten opspelen. En dus ga ik dit diplomatieker aanpakken.

Al een paar weken lang begin ik zo om de twee, drie dagen over die nieuwe bank te mekkeren. Bij de eerste paar keer kwam Stef dan met allemaal argumenten waarom dat echt belachelijk is. Daarna werd hij vooral boos, met het stoom uit zijn oren riep ie dat ie nu wel vaak genoeg gezegd had dat ik niet goed wijs was. Toen kwam er een periode dat ik alleen nog een veelbetekenende blik kreeg als het woord bank viel. Of van die opgetrokken wenkbrauwen, je kent het wel… Maar inmiddels heb ik hem al zover dat hij met z’n ogen gaat rollen en overdreven begint te zuchten. Hieehaaaa!!!

Ooohh!! Ik voel het! Echt!!! Ik voel dat binnenkort dat moment komt waarin hij gaat smeken of ik alsjeblieft heel rap die bank ga kopen en wil stoppen met dat gezeik! Heel graag Stef, ik kijk er nu al naar uit!   ;-)

Ps. Ik hoop dat niemand me gaat vragen wat Genzab ervan vindt dat ik onze nog nieuwe oude bank wil vervangen voor een nieuwe nieuwe… Want dan gaat weer een ander stukje van mijn geweten opspelen…   :-s

Comments are closed.