Omgekeerd zakkenrollen

supermanGoede daad nummer 7! Op Facebook zag ik een filmpje van een Amerikaanse zakkenroller. Maar dan anders… In plaats van het leeghallen van de zakken van mensen stopte hij er juist iets in. Dat begon met lekkere dingen, maar tegenwoordig stopt hij ‘gewoon’ bankbiljetten in iemands zak.

Hoe gaaf is dat! Ik wou ook omgekeerd zakkenrollen! Maar ik ben daar veel te schijterig voor. Het eerste wat dan in me op komt zijn beelden van vuisten op m’n neusje en van viezige cellen waarin ik de nacht moet doorbrengen. Niet het meest fijne vooruitzicht. Maar toch liet het me niet meer los… Ook niet nadat Stephan me al een paar keer gezegd had dat dit echt veel te ver ging. Dat ik mezelf nu echt in de problemen zou gaan brengen.
Hmzzz… Ik wil een goede daad doen en het enige waar we aan denken zijn vuisten, cellen en problemen. Wat zou jij doen als je terug thuis iets in je tas vindt? Geen aangifte toch? Even verbaasd, maar daarna wel een glimlach misschien? Ja, ik besluit om geheel tegen mijn natuur in eens een keer uit te gaan van het meest positieve scenario…   ;-)

Maar ik vond het evengoed nog doodeng. Er moest een ‘partner in crime’ komen! Al was het alleen maar om de spanning, maar ook de lol mee te kunnen delen. Maar vind maar eens iemand die die sukkelige dingen net zo grappig vindt als ik. Lastigggg…
Toen ik het polsbandjes project startte was Marjanne zo ongeveer de eerste die reageerde dat ze mee wilde doen. Oohh TUUWK!!! MARJANNE!!! Die is wel zo gek!! Ik whappte haar met mijn plan en ze antwoordde binnen drie seconde met: ‘Gaaf! Wanneer?’ Hiieehaaaa!! It giet oan!
zakkenrollers

zakkenrollers2We begonnen onze carrière als omgekeerde zakkenrollers met een lunch. Tactiek bespreking noemden we dat stoer, maar het kwam er op neer dat we kats zenuwachtig als een stel pubers zaten te giechelen. De adrenaline gierde door ons lijf, ’t angstzweet blaank veur de kop… Meteen belandden we weer in de vuist-neus-kwestie… STOP! Vreet je broodje op en we gaan! Maar terug op straat was alle stoerigheid al snel weer vervlogen. Dit is echt dóóóóóódeng! Weet je hoe eng? Nou zo eng!!   ;-)
marjanneHet voelt echt zwaar illegaal om in iemands tas te gaan zitten frunniken. Als we een ‘geschikte’ tas zagen die een beetje open was dan bonsde ons hart meteen door de geluidsbarrière… Marjanne kreeg er zelfs koppijn van en het angstzweet brak ons aan alle kanten uit! Whaha, wat een sukkels, beetje stoere plannen verzinnen, maar na 37 rondjes door de stad hadden we nog geen enkel pakketje bezorgd…

Onderweg kwamen we mama tegen en we stonden net een beetje tegen haar aan te piepen dat we te schijterig waren voor omgekeerd zakkenrollen toen het ideale slachtoffer aan kwam lopen. Een meid met een open tas zo half op haar rug.
Het is nu of nooit! Ik ga het doen zeg ik… En ren achter het meisje aan, gooi één van de pakketjes in haar tas en meteen draait ze zich om. Whaha! Meteen al betrapt, al had ze geloof ik niet door dat ik iets in haar tas had gedaan. Ze glimlacht en loop dan door. Oeefff… Geen vuist op m’n neusje!
Marjanne had het wilde plan om alles te gaan filmen, dat was leuk voor op de website. Maar na mijn heldhaftige optreden vind ik haar terug weg gedoken achter een paal en mama is zwaar teleurgesteld in het criminele gedrag van haar dochter… ‘Ik wil hier niks mee te maken hebben!’ zegt ze, en loopt weg.

Het gesnapt worden zorgt er ook meteen voor dat dat laatste greintje lef dat er zat ook verdwijnt. We besluiten om de overgebleven pakketjes maar in fietstassen te gaan dumpen… Mja, saai!
Maar Marjanne heeft een plan. We gaan binnenkort een keer naar Enschede… Daar is het veel drukker. En dan maken we kleinere en lichtere pakketjes… En dan durven we het wel! Jaaahh, goed idee!! Dan durven we het wel, heus wel!   ;-)
Haha! Het hele plan is een beetje geflopt, maar we hebben wel een hilarische middag gehad!

Comments are closed.