Niet bang zijn!

‘Je bent in het echt veel slanker dan op de foto’s op je blog!’
Oh man! Heerlijk dit! Ik vind d’r nu al leuk!   ;-)

Al weer maanden geleden kreeg ik van Suzan, die zelf ook blogt, een workshop schilderen aangeboden. Gewoon zomaar! Ze wilde graag bijdragen aan mijn challenge, maar beschikt niet over de financiële middelen om me langs de reguliere weg te sponsoren. En hoe bijzonder is dan dit aanbod, waarmee ze ervoor zorgt dat ik twee druppels kan afstrepen! Echt hartverwarmend!

Afgelopen vrijdag was het zo ver. Aan het begin van de middag levert Stephan me af bij haar woning in Almere, hij drinkt nog even koffie mee en zegt ons dan gedag. Het voelt geen moment vreemd of ongemakkelijk. Alles aan Suzan en haar huis zorgt ervoor dat ik me meteen thuis voel. Ik kan dus lekker ongegeneerd om me heen kijken naar alle spullen in haar huis, ik hoef mijn buik niet steeds in te houden en ik durf gewoon mijn schoenen uit te gooien.
Binnen een mum van tijd hebben we van haar woonkamer een heerlijke chaos gemaakt. Want behalve onze schoenen liggen er overal tubes verf, kwasten en schilderdoeken. Geweldig!

We beginnen vrijwel direct te kliederen op een leeg doek. Nou ja… Suzan kliedert er vrolijk op los! En ik… Ik probeer vooral heel krampachtig alles in één keer goed te doen, wat natuurlijk voor geen meter lukt.
Daardoor moet het model op mijn schilderij heel wat doorstaan. Dat doet ze overigens zonder enige vorm van verzet. Binnen een uur heeft het arme kind al drie borstvergrotingen doorstaan, een maagwandcorrectie, verschillende liposuctiebehandelingen, een bovenarmverlenging, een facelift en een voorkant-van-haar-bovenbeen-rondmakerij.

Als ik net het idee begin te krijgen dat je er met een beetje goede wil best een vrouw in kunt herkennen, komt Suzan met haar houtskool! Tsjakkááááá!! Dikke, vette, zwarte lijnen over mijn soort van vrouw. Slikkk! Al mijn pietepeuterige gepriegel teniet gedaan.
‘Niet zo bang zijn!’ roept ze terwijl ze links en rechts nog wat laatste plastisch chirurgische ingrepen uitvoert. En ineens is ze daar! Die mooie Afrikaanse vrouw van de foto! Nog lang niet af, maar al best mooi!

2015-08-28 15.54.402015-08-28 17.13.50

2015-08-28 17.52.40

We prutsen nog even verder, kliederen alvast een beetje met verf en dan krijgen we trek. We springen op onze fiets en Suzan laat me een stukje van Almere zien. Ik ben aangenaam verrast! Om de één of andere vreemde reden is er in mijn hoofd een beeld ontstaan van deze stad waarin er alleen maar grote, grijze, betonnen flats staan. Maar da’s dus helemaal niet zo! ’t Is weliswaar nog lang geen Twente, maar toch…   ;-)

Bij de Griek eten we onze buikjes zo vol dat we het toetje overslaan. En dat wil wat zeggen!
Moe, maar vooral heel erg voldaan na een superleuke, gezellige en leerzame dag fietsen we terug naar huis. We gaan elkaar ongetwijfeld nog terug zien.

2015-08-28 15.55.20

Suzan, heel erg bedankt voor je schildertips! Maar vooral voor je gastvrijheid en gezelligheid! Het was top!
Ennnn… Ik zal voortaan minder bang zijn!   :D

Comments are closed.