Het gore lef!

De wereld staat in de fik. Hij lijkt er slechter aan toe dan ooit tevoren. We zijn met z’n allen banger dan we ooit geweest zijn. Alles schudt. De wereld die tot nu toe altijd zo vertrouwd leek, lijkt steeds meer van ons te vervreemden.

Boko Haram loopt in het wilde weg te moorden. Er wordt een vliegtuig vol mensen uit de lucht geschoten omdat er iemand boos is. Duizenden vluchtelingen vinden hun dood in hun vlucht voor de dood. Een dubbelzinnige cartoon betekent een kogel door je kop. IS hakt hoofden af. Een aardbeving zorgt voor vele duizenden slachtoffers in Nepal. Het zoontje van Bin Laden roept aanhangers van Al-Qaeda op tot aanslagen. Op een strand in Tunesië schiet een gek 37 mensen dood. Enge ziektes grijpen om zich heen. Terreurbeweging Al-Shabaab pleegt aanslag na aanslag. Grootmachten houden zich niet meer aan de afgesproken spelregeltjes. Zorgenkindje Griekenland wil nog een beetje uitstel. Aanslagen! Natuurrampen! Explosies! Recordaantal asielaanvragen! Gifgas! Wat is er aan de hand man!?
En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg is, zijn tot overmaat van ramp Rafael en Sabia uit elkaar! Ook nog!!

Er gebeurt van alles. Er gebeurt zoveel. En alles gebeurt tegelijk! Hoe komen we hier weer uit? Hoe in godsnaam moet dit nou?
En Mark?! Hoe moet dat nou toch met jou jongen? Met je zwaar onderbetaalde rotbaan. Waarom doe je dit? Voor wíe in godsnaam? Toch niet voor ons hè? Zeg es! Toch niet voor een land vol mensen dat je compleet uitkotst, omdat je beslissingen moet nemen waar niet iedereen het mee eens kan zijn. Hoe blijf je staande joh? Wat moet jij soms zin hebben op iemand op z’n bek te rossen! Dat kan niet anders…
Kun je die frustraties en ingehouden woede wel ergens kwijt? Je bent vrijgezel toch? Zondags misschien? Bij je ouders op de koffie. Aait je moeder je dan over je bol?



‘Mam, er is nou een groepje dat wil dat ik op de Middellandse Zee bootjes ga omkieperen, zodat er nóg meer verzuipen.’

‘Niet doen hoor knul, dan word je verkouden.’

‘Ja, maar waar haalt dat volk het gore lef vandaan om hun leven boven dat van een ander te stellen?’

‘Ja, da’s niet zo aardig hè schat?’

‘Waarom denken ze dat ‘de welvaart’ van hen is? Verdomme waarom mama?! Waarom zouden wij hier meer rechten hebben dan zij? Recht op voedsel, onderwijs, op een baan, vakanties, gezondheidszorg, maar vooral op vrijheid?!?

‘Wind je niet zo op jongen, da’s niet goed voor je.’

‘Is dat dan alleen maar omdat wij het geluk hebben gehad dat wij hier geboren zijn en zij toevallig daar? Of komt het omdat wij er ons hier geen enkele voorstelling van kunnen maken hoe het is om in oorlog te leven, om door kogels dierbaren te moeten verliezen, om al je vrienden, je familie, je huis, je baan… Om ALLES achter te moeten laten! Is dat het verdomme dan mama?!!

‘Mark, wordt het je allemaal niet teveel? Je moet goed op jezelf passen lieverd. Ik zag in het weekkrantje nog een leuk baantje bij de groentekraam hier in het dorp. Dan beperkt de stress zich tot een kratje appels dat leeg raakt terwijl de dag nog niet voorbij is. Lijkt je dat niet wat jongen? Denk er toch eens over na ventje…’


Weet je Mark? Volgens mij moet je niet zolang gaan nadenken. Ik zou het gewoon doen.

Comments are closed.