Er is al betaald

Voor Druppel 8 moet ik een keer betalen voor de klant die na mij komt. En ik weet niet wat dat is, maar ik vind die dingen elke keer doodeng. Alsof ik iets aan het doen ben wat niet mag.
Het koffietentje van de Hema lijkt me wel een geschikt plekje. Vanaf een tafeltje achterin kan ik het mooi in de gaten houden en de kans dat het hier écht in de papieren gaat lopen is niet zo heel erg groot.

Ik heb een beetje een rare vraag, maar ik wil graag twee koppen koffie en betalen voor de klant die na mij komt.

Huh?

Ja, als er straks iemand wat bestelt, kun je zeggen dat er al betaald is.

Huh? Maar wie is dat dan?

Dat maakt niet uit, het mag iedereen zijn.

Het meisje achter het loket kijkt me niet begrijpend en licht geïrriteerd aan. Ik baal van m’n stomme plan. Loop ik hier die meiden weer lastig te vallen. En ze hebben het al zo druk.

Maar wanneer ga je dat dan betalen?

Gewoon straks als ik zelf m’n koffie op heb.

Maar waarom wil je dat dan?

Ja nou euhm… Omdat dat leuk is.

Ze raakt steeds meer geïrriteerd.

Maar ga je dan wel écht betalen?

Ja écht…

M’n zus ziet dat het gesprekje nogal stroef verloopt en grijpt even in. Ze vertelt het meisje over mijn Druppels en dat ik vaker dit soort dingen doe. Dat ik voor mezelf 52 opdrachten bedacht heb, en dat dit er één van was. Gedurende de uitleg van mijn zus verdwijnt langzaam de frons uit haar voorhoofd.

Krijg je dan een certificaat of zo?

Nee ik krijg niks. Ik vind het gewoon leuk om te doen.

Haar mondhoeken gaan een beetje omhoog. Wat leuk dat je dit doet joh! Ik snapte er echt helemaal niks van. Ik dacht die tikt niet!

2016-10-29-12-57-42

Nadat we het plan van aanpak hebben doorgesproken en haar collega’s zijn ingelicht kruip ik met m’n zus en de kinderen in een hoekje. We hadden dit plekje strategisch gekozen, want vanaf dit tafeltje kunnen we de kassa zien. Maar het enige dat ik nog durf is in mijn koffie staren… M’n hart klopt in m’n keel.
Dan komt het meisje bij ons en zegt dat ze het gedaan heeft. ‘Hij snapte er niks van en vond het zo bijzonder!’ zegt ze. Ik reken af, gooi m’n koffie achterover en met een goed gevoel wandel ik de Hema weer uit.

Van sommige druppels word ik zelf ook zo gelukkig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *