Drammen!!!

Na een vliegende start is de stand van de opbrengsten nu al twee weken onveranderd. En wat doe je in zo’n situatie? Juist! Drammen!!! Haha!
Zo bedacht ik een kerstkaarten actie. Briljant gevonden dacht ik, of eigenlijk denk ik dat nog steeds, maar blijkbaar ben ik de enige. Geen enkele aanmelding… Gef niks, ik verzin wel weer iets nieuws!

Een evil plannetje
Of eigenlijk was het collega Ragnar die met het volgende plannetje op de proppen kwam.
Het leek hem goed om alle collega’s alvast lekker te maken voor de cake die ik volgend jaar drie keer voor ze mag bakken. Hij kwam met het idee om iedereen een minuscuul stukje cake te geven met een vlaggetje erin: ‘Wil je meer? Doneer!’ Haha, ik hou d’r van!
Het duiveltje in míj verzon er vervolgens bij dat alle collega’s die al wél gedoneerd hebben een heerlijke grote plak cake voor geschoteld zouden krijgen… Ghe ghe… Vinnik leuk…

IMG-20141211-WA0000

Giet jij de cake even af?
Maar dan moest die cake dus wel eerst nog gebakken worden en voor een keukenramp als ik is dat een hele expeditie. Uiteindelijk zat er meer beslag in mijn haar en aan mijn mouwen dan in de cakevorm. Terwijl Stef in mijn nek liep te hijgen omdat ie met alles wat ie in zich had wilde voorkomen dat ik in m’n eentje de gardes schoon zou likken, maakte ik me zorgen over dat trieste laagje beslag onder in dat blik. Wist ik veel dat zo weinig beslag zoveel cake kan worden joh!
IMG_20141210_175957Toen moest m’n projectje in de oven en ik weet niet wat dat is met mij, maar als ik weet dat je de oven vooral níet open mag doen tijdens het bakken, dan MÓET dat ding open!
‘Blief d’r toch of wicht!’ riep Stef nog, maar nadat ik drie kwartier op m’n buik door het ruitje had liggen staren hield ik het niet meer. Ik trok het deurtje op en wat denk je? Mijn stoere cake verzette zich kranig en met succes tegen het instorten! Met een zie-je-nou-wel blik keek ik Stef triomfantelijk aan. Had ie zich even mooi vergist in de keukenprinses in mij!

Wisselende reacties
Maar vanmorgen dus de cake verdeeld… Naja verdeeld… De één kreeg dus iets meer dan de ander   :-P
Dat leek ook meteen een averechts effect te hebben. ‘Wat ben jij slécht, nou ga ik zéééker niet meer sponsoren!’ riep Benno lachend. Ook collega Ria bromde iets met dezelfde strekking. Ach ja, het zal de leeftijd wel zijn denk ik…   ;-)
Ook hoorde ik een paar keer dat ik met al mijn gezeur om knaken beter een baan kon gaan zoeken in de commerciële wereld. En altijd als ik twijfel of iets wel of niet goed bedoeld is, klasseer is het altijd maar gewoon als een complimentje, da’s beter voor m’n ego. Dus dankjewel!

Het grootste deel zag gelukkig de grap wel van deze actie met lichtelijk sadistische trekjes. Hans plaatste spontaan een spaarpot op de afdeling en Medy besloot zelfs meteen te gaan doneren! Alle drammerij van vandaag heeft dus in ieder geval al één nieuwe sponsor opgeleverd!
Karen zette nog een enthousiast berichtje op Facebook, maar zij trof vanmorgen dan ook een mooie grote plak cake aan op haar bureau. Kortom, een heerlijk onrustig dagje bij Welbions!
IMG_20141211_091446

M’n reputatie naar de k****n
En nu moet ik dus maar hard aan het werk om mijn reputatie als geldwolf en sadist weer kwijt te raken. En als ze me straks allemaal weer lief vinden, dan ga ik weer… Juist! Drammen!!!   ;-)