De zoektocht naar een goed doel

Al heel gauw riep ik dat de opbrengsten van de 52 Druppels Challenge naar Ethiopië zouden gaan. Dat was makkelijk gezegd realiseerde ik me later. Het is echt een enorme zoektocht geweest om een concrete bestemming te vinden waar ik echt een goed gevoel bij heb. En waarbij ik geen enkele twijfel voel over het feit of het geld wel terecht komt op de plek waar het zo hard nodig is.
Er zaten zoveel voorwaarden in mijn hoofd, dat het een kansloze missie leek om een doel te vinden dat aan al deze eisen voldoet. In eerste instantie dacht ik dat dat alleen maar zou kunnen als ik het geld persoonlijk weg zou brengen en het ter plekke uit zou geven. Maar doe ik dan in al mijn naïviteit wel de goede dingen? Ik vreesde van niet en dus ging ik op zoek naar mensen met ervaring. Er daar begon een volgende zoektocht…

Ik wilde dat het kleinschalig was, dat het transparant was, dat alles op vrijwillige basis gebeurt zodat daadwerkelijk iedere euro in Ethiopië terecht komt. Er mocht geen ‘strijkstok’ zijn en (denk aan de uitslag van de poll) het moest duurzaam en toekomstgericht zijn. Kortom, schier onmogelijk!!
En toch…! Toch heb ik nu iets gevonden dat zonder uitzondering aan álle voorwaarden voldoet! Het gevoel bij deze stichting was meteen al goed. Maar naast een ‘goed gevoel’ kwam daar nog bij dat Gerard Pennings ook betrokken is bij deze stichting en vanuit Addis toezicht houdt. Gerard hebben wij leren kennen tijdens onze reis door Ethiopië, dus dat gaf nog wat extra vertrouwen. En onverwacht bleek er nog een lijntje te zijn… Vorige week sprak ik met mijn collega Gijs van Kuijk, een vader van drie zoons die in Ethiopië geboren zijn. Ook hij bleek Stichting Kebebush te kennen en was enthousiast over wat zij doen in Addis. En zo blijkt de wereld weer een stuk kleiner dan we soms denken. Ík was al overtuigd van de goede bedoelingen van Kebebush en ik hoop dat jullie dat ook zijn na het lezen van deze blog.

John en Anita
Al weer jaren geleden kregen John en Anita het geweldige nieuws dat ze een dochter zouden krijgen, Denise uit Ethiopië. Een meisje dat geluk heeft gehad, voor haar is een toekomst weg gelegd in een warm nest met verzorging, gezonde voeding en scholing. Veel leeftijdsgenootjes van Denise hebben het veel slechter getroffen. Dat werd John en Anita pijnlijk duidelijk toen zij in Ethiopië waren om Denise op te halen. Net als wij tijdens onze reis, werden ook zij daar met hun neus op de keiharde feiten gedrukt van de schrijnende situatie van de straatkinderen daar. En sindsdien wisten ze dat er daar een opdracht voor hen lag.
En daaruit ontstond uiteindelijk stichting Kebebush. En onder die naam doen John en Anita hele mooie dingen in Ethiopië.

Stichting Kebebush
Logo-1024x795Kebebush is de naam van de moeder van Denise en de naam van de stichting. Op hun website www.kebebush.nl vind je heel veel informatie over het mooie werk wat zij verrichten in Ethiopië. Ook plaatsen ze hier de financiële jaarverslagen waarin ze laten zien wat er jaarlijks binnenkomt en waaraan dit wordt uitgegeven. Transparanter kan het bijna niet!
Zo nu en dan reizen zij op eigen kosten af naar Ethiopië om te kijken hoe het loopt in de projecten waar zij hulp bieden, maar ook om te bepalen waar behoefte aan is. Eigenlijk kost het ze zelf dus eigenlijk alleen maar geld, maar dat weegt niet op tegen het hele goede gevoel dat dit werk hun geeft.

Dat wil trouwens niet zeggen dat ik tegen grootschalige goede doelen ben waar mensen een inkomen uithalen. Helemaal niet. Ook zij doen dat vanuit een bepaalde overtuiging. En als ze hun zakken willen vullen zouden ze wel een baan zoeken in het bedrijfsleven, waar ze in vergelijkbare functies veel meer kunnen verdienen.
Maar even terug naar Kebebush… Zij ondersteunen bijvoorbeeld een kindertehuis in de hoofdstad Addis Abeba door het inzamelen en aanschaffen van noodzakelijke spullen. Maar het project van hen dat mij echt aangrijpt is Huis Kebebush.

Huis Kebebush
In de hoofdstad Addis Abeba huurt Stichting Kebebush een woning voor de opvang van straatkinderen. De dagelijkse verzorging van de kinderen gebeurt door de Ethiopische Sosina, die daar op haar beurt weer een inkomen uithaalt. Sosina zorgt ervoor dat de kinderen in een zo normaal mogelijke gezinssituatie terecht komen, gezond eten krijgen, naar school gaan en de liefde krijgen die ze zo hard nodig hebben om uiteindelijk weer op eigen benen te kunnen gaan staan.
Inmiddels wonen er in het huis al zes weeskinderen en er is nog plaats voor een aantal meer. Het streven is om uiteindelijk aan tien kinderen een warm thuis te kunnen bieden. Maar… that’s all about the money…

45023_425731560831471_7855229_n     375174_425731767498117_791980629_n

12594_425732020831425_1595380646_n     383591_425733924164568_1503019244_n

10575182_719210734816884_4991021508206604250_o

Om te kunnen verantwoorden wat er precies met iedere euro gebeurt heb ik John en Anita gevraagd of zij binnen hun projecten op zoek kunnen gaan naar een concrete bestemming. En ook die is er inmiddels! Ik ben er helemaal enthousiast over, maar om deze blog niet nóg langer te laten worden kom ik hier een volgende keer op terug!   :-P

Dusssss… Stay tuned!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *