De vrijwilligers van de Voedselbank

Afgelopen vrijdag ging ik weer op pad voor een van mijn 52 Druppels. Misschien hebben jullie het gevoel dat ik de laatste weken niks anders meer doe dan Druppels uitvoeren. Nou, dat klopt eigenlijk wel. Maar da’s alleen maar omdat ik de rest van het jaar vooral bezig was met zwanger zijn en babygedoe. Een inhaalslagje was dus wel even nodig.

Maar sinds kort heb ik het weer opgepakt en merk meteen weer hoe leuk het is. En hoe blij ik er ook zelf van word! Ook afgelopen vrijdag weer!
Voor Druppel 19 mocht ik namelijk de vrijwilligers van de Voedselbank gaan trakteren op iets lekkers. Vooraf had ik al even geïnformeerd naar het aantal mensen dat die dag aanwezig zou zijn en of het goed was dat ik even langs zou komen. Ik kreeg meteen een heel lief mailtje terug dat ik welkom was. Dat Ria zelf die dag niet aan het werk was, maar dat ze wel naar de Voedselbank toe zou komen om mij even rond te leiden. Zo worden de vrijwilligers niet belast met nog meer dingen dan het toch al vele werk dat er op ze ligt te wachten.

Ik voel me bezwaard. Het gaat niet om mij. Ik wil helemaal niet dat iemand werk met me heeft. Ik geef gewoon even snel wat lekkers af en dan ga ik weer. Dat mail ik ook terug naar Ria, maar daar wil ze niks van weten. ‘Tuurlijk maken we hier even tijd voor!’ Superlief!

Om 11 uur vrijdagochtend parkeer in mijn auto in de straat en moet even zoeken naar de ingang. De vrijwilligers zitten net aan hun dik verdiende kopje koffie, dus mijn roombroodjes komen precies op het juiste moment!

2016-11-11-10-58-16

2016-11-11-10-57-54 2016-11-11-10-57-59 2016-11-11-10-58-04 Ik drink ook een bakje mee en vraag ze ondertussen de oren van hun lijf. Ik val van de ene in de andere verbazing. Wat heb ik dit onderschat zeg! Er komt zo ontzettend veel bij kijken. De toetsing van nieuwe cliënten, het contact met leveranciers, het transport, de regels van de voedsel- en warenautoriteit, het inpakken van de kratten, de uitdaging om alles steeds weer financieel rond te krijgen en dan vergeet ik nog zoveel! Wat een organisatie en wat onmeunig veel werk!
Maar boven alles, wat een ontzettende mooie mensen die al dit werk belangeloos verzetten. Ga er maar aan staan!

2016-11-11-11-36-58

2016-11-11-11-38-11

2016-11-11-11-38-58

Als ze na de koffie weer aan het werk gaan bedanken ze míj… Voor die paar rotbroodjes! Het voelt als de omgekeerde wereld…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *