De Danakil Depression

Reistebrij
Ik reis graag. Gewoon naar overal. En omdat het daar te mooi is om het niet te delen bedacht ik deze serie ‘reistebrij’.
Zo af en toe droom ik hierin even terug naar een bijzonder moment ergens op ons aardbolletje.
Ben je er klaar voor? Mooi! Pak je rugzak en kom met me mee… Dan gaan we naar de wereld!



De Danakil Depression was voor mij de reden om naar Ethiopië te gaan. Dat dit land vervolgens nog heel veel meer te bieden had, was enigszins een verrassing, maar wel een heel aangename! Hieraan zal ik later ongetwijfeld nog verschillende blogs wijden, maar vandaag beperk ik me tot dit waanzinnige stukje van het Ethiopische landschap.
De BBC heeft een documentaire gemaakt over dit gebied, het heet: `The hottest place on earth´. En hoewel die titel die bestemming nou niet meteen heeeuuul erg aantrekkelijk maakt, werd ik gegrepen door de beelden van de Danakil Depression. Dáár moesten we blijkbaar zijn! En dus gingen we!

De zoutvlakte, het Afarvolk, de allesverzengende hitte, de enorme karavanen van kamelen die voorbij sjokken, de hele weg er naartoe. Het is allemaal even indrukwekkend.
Maar uiteindelijk komen we bij de plek waar het hier voor de meeste bezoekers echt om gaat, het gigantische thermische veld met felgele vlekken, gifgroen kokend water en spierwitte en oranje afzettingen, tot zo ver je kunt kijken! En we zijn er zo vroeg in de ochtend helemaal alleen!

IMG_7903 (Custom)

IMG_8024 (Custom) IMG_8018 (Custom) De giftige zwaveldampen trekken onze neus in en zoeken zich een weg door onze luchtwegen… Vast heel erg gezond… Maar nog even doorbijten, want hier komen we zonder twijfel écht nooit weer.
Deze buitenaardse vlakte is verreweg het meest bizarre landschap dat ik ooit voor m´n lens gehad heb, dus ik moet het er nu wel even van nemen. Zo waanzinnig mooi!
De aardkorst onder onze voeten is hier heel erg dun. En waar er in IJsland dan overal touwtjes hangen die aangeven dat je niet verder mag, is dat hier niet het geval…

IMG_8005 (Custom)

IMG_7974 (Custom)

IMG_7987 (Custom)

We lopen hier gewoon over knalgele en oranje korsten die we onder onze voeten bij elke stap horen breken. Best wel eng… Soms zak je er een klein stukje door en ik zie mezelf uiteraard al weer ergens onder de aardkorst verdwijnen… Het plakken, dagenlang niet douchen en stof happen zorgt voor zwarte straaltjes angstzweet.
Van achter ons horen we de scout regelmatig schreeuwen: `Left, left please´. En als we onze voet dan een halve meter meer naar links laten landen dan we van plan waren, roept ie: Okay guys!
Haha, volgens mij zijn die waarschuwingen compleet willekeurig, want een halve meter verder ziet het er precies hetzelfde uit…

IMG_8015 (Custom)

IMG_7966 (Custom)

Zwaar onder de indruk lopen we ons een groot deel van de hele vroege ochtend te verbazen over dit hysterische landschap. Ik zou hier een dag lang kunnen gaan zitten en om me heen kijken.
Maar de zon komt alsmaar hoger, en de temperatuur loopt zo hoog op dat we het gebied eigenlijk noodgedwongen moeten verlaten.
Hoewel de weg hier naartoe echt de meest slechte was die we ooit zijn tegen gekomen, zou dat eigenlijk zo moeten blijven. Niet omdat we alle reizigers na ons het licht in de ogen niet gunnen. Maar gewoon omdat die slechte weg erbij hoort, dit plekje moet enigszins onbereikbaar blijven. Alle moeite die je moet doen om hier te komen, uren stuiteren in de auto, afzien in de hitte, dat móet gewoon! Het maakt het er dan eindelijk zijn veel specialer…

Comments are closed.