Boodschappen

Ik zal wel die ene uitzondering zijn onder alle vrouwen, maar ik vind winkelen stom! Vooral passen vind ik verschrikkelijk. Het absolute dieptepunt is dat moment waarop een winkelmeisje door de winkel roept: ‘Oh, dat staat je leuuuheeeuuukkk!’, terwijl ik me in een broek probeer te proppen die drie maten te klein is. Da’s heus niet leuk trut!

Online shoppen
Ik ben dan ook een groot voorstander van online shoppen en soms denk ik dat ik in mijn eentje verantwoordelijk ben voor het faillissement van de V&D en de leegstand van winkelpanden. Sorry! Eigenlijk vind ik dat online shoppen maar één groot nadeel heeft. De postbode is namelijk volledig op de hoogte van je koopgedrag. Voor Stephan kan ik best wel eens wat verzwijgen en verstoppen, maar de postbode weet alles! Zo gênant! Als de postbode weer eens aanbelt met een pakketje en ik de deur open, mompel ik tegenwoordig altijd half verstaanbaar: ‘Wat heeft Stephan nóu dan weer besteld?’ Ghè ghè…

Boodschappen doen
Boodschappen doen is iets minder verschrikkelijk, maar toch ook zeker geen hobby. En nee, in mijn dorp kan ik die nog altijd niet online bestellen. Ik ga altijd op het meest drukke moment naar een supermarkt. Nou heb ik nog zwangerschapsverlof, dus in principe zou ik elke dag boodschappen kunnen doen, maar ik kies ervoor om op die veel te drukke, helse zaterdagmiddag te gaan. Vraag me niet waarom.
Gelukkig, het allerverstewegge parkeerplekje is nog vrij. Dat zit alvast mee. Het plekje is best smal en de chauffeur in mij is ver te zoeken, dus het kost wat creatief klauterwerk om uit mijn auto te komen. Even later prop ik een winkelwagenmuntje in het karretje. Het muntje zit vast in het karretje en het karretje zit nog vast in een ander karretje. Grmzzz. Een beetje rammen op zo’n kar doet gelukkig wonderen.
In de winkel is het vervolgens zo druk dat wanneer één iemand zijn karretje wil verplaatsen, alle anderen dat ook moeten doen, bij voorkeur in dezelfde richting. Dat lijkt logisch, maar er zijn er altijd wel weer een paar bij, die tegen de richting in willen. Zucht… waarom ook niet.

De kassa
Achter de kassa zit zo’n ongemotiveerde puber, die in een staat van complete desinteresse voor een hongerloontje boodschappen langs het bliepapparaat haalt. Het is tenslotte maar een bijbaantje. Als ik de lange rij getrotseerd heb, begint hij zonder dat ie van zijn beeldscherm opkijkt mijn afbakbroodjes te scannen. Ondertussen vraagt hij aan zijn collega Joris tot hoe laat Joris moet werken. Joris moet werken ‘tot vijf’. ‘Ah chill!’ vindt Puber. Joris vindt het helemaal niet chill, want hij is al ‘om acht’ begonnen. Da’s wel fucked up dan, vindt ook Puber.

bananas-698608_1280Puber heeft zich inmiddels met zijn rug naar me toegedraaid, zodat ie een wat beter contact heeft met Joris. Het scannen van de boodschappen schiet hem er ook even bij in. Joris gaat niet naar de stad vanavond, want hij heeft een verjaardag. Wel chill ook. Puber gaat wel naar de stad, al moet hij morgen wel op tijd opstaan. Best wel fucked up eigenlijk. Joris weet niet of Martijn en Job ook naar de stad gaan, maar Puber gaat ze nog wel even appen zegt ie.

Sorry
Om te voorkomen dat Puber ook nog zijn telefoon gaat pakken om Martijn en Job te appen, fluister ik zachtjes: ‘Euh sorry, maar zou je misschien euh…’ en ik wijs verontschuldigend naar mijn boodschappen op de loopband.
Weinig onder de indruk gaat het natuurtalentje verder met mijn bananen. Oeps, nou heb ik z’n gesprekje verpest. Om het weer goed te maken met Puber neem ik me voor om straks heel snel mijn boodschappen in te pakken en af te rekenen, zodat ie daarna weer lekker verder kan kletsen. Wel chill voor ‘m denk ik.

Maar dan zul je net zien dat die zevenentwintig wachtenden achter mij ook haast hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *