De 20 weken echo

Gisterochtend hadden we de 20 weken echo. Hét moment waarop ze de baby helemaal doorlichten om te kijken of er geen afwijkingen zijn. Ook het moment waarop vaak met een grote zekerheid te zien is of het een jongen of een meisje is. Ik keek er een hele tijd naar uit. Sowieso leuk om die smurf weer te zien, maar ik was ook knap nieuwsgierig naar het geslacht.

Da’s een beetje een taboe heb ik de afgelopen maanden gemerkt. Als ik zei dat ik het graag wilde weten kreeg ik vaak terug: ‘Ach, als het maar gezond is toch?’ Huh? Voor mij heeft het één niet zoveel met het ander te maken. Iedereen wil een gezond kindje. boven ALLES! Bovendien heb ik bij de eerste niet eens een voorkeur, ik was alleen nieuwsgierig. Nieuwsgierig of ik mezelf nu dan eindelijk mag trakteren op die hele grote vrachtwagen van technisch lego, of dat ik eindelijk schattige jurkjes met stipjes kan gaan kopen!

Hoe dichter D-Day naderde, hoe meer ik er tegen die rotecho op ging zien. Het zal je maar gebeuren dat ze je gaan vertellen dat er iets met het ki…  ‘Tèhèèèèsss, hou nou es op!!’ Mja, oké…

Ik worstel me de ochtend door en ruim op tijd zijn we bij het echobureau. Het loopt een half uur uit. Zucht… Het voordeel hiervan is wel, dat ik dan mooi de tijd heb om in de brochures te lezen welke vreselijke afwijkingen ze straks allemaal kunnen gaan ontdekken. Ik hap naar adem. Er kan zo onmeunig veel mis zijn dat het godsonmogelijk lijkt dat het gezond is. Ik ben nog net niet aan het janken als we worden binnen geroepen.

Gelukkig geen lang intakegesprek, ik mag vrijwel direct gaan liggen. Ik vraag of de echo in- of uitwendig is.
‘Je bent mooi slank, dus dat lukt wel uitwendig’. Ik straal. Stef proest het uit. Ik ram ‘m voor z’n harsens.
Al binnen een paar tellen horen we z’n hartje kloppen. Of haar hartje. Ach gewoon hét hartje… Het klopt in ieder geval nog. Ik kan weer normaal adem halen. Armpjes, beentjes, schedel, hartje, niertjes. Ieder schroefje en scharniertje wordt nagekeken. Telkens als de echoscopist even niks zegt, schiet ik in een paniek.
Maar het is goed! Alles is goed! Op dit moment lijkt het gezond! Het kleine smurfje in mijn buik mankeert niks! Ons kleine godsonmogelijke meisje…

Die middag koop ik een jurkje met stipjes.
En dat technisch lego hè… da’s voor meisjes toch ook best leuk?   :D

Ik zat vannacht te denk’n
dat het ook wel weer iens mag
Eev’n een… Prachtig mooie dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *